| |Cooperació | Educació | Formació | Llars Infatils | Obra Social | | [castellano] |
|
CAMP DE SERVEI VICENCIÀ.
Estiu 2002.
Reportatge fotogràfic + Vivències |
| Reportatge
fotogràfic |
| Hola! Us envio algun comentari i testimoni dels propis joves sobre el camp de servei. Van assistir 8 joves, en principi eren 10, però a dos noies de Palma els hi va surtir una dificultat a última hora i no van poder incorporar-se... la valoració de l'experiència és positiva, segons les seves propies paraules |
| "Ha
sido una experiencia de crecimiento... para implicarse, comprometerse, es
necesario conocer la realidad en la que vivimos y a partir de ahí
tomar opciones de compromiso con los pobres. Ha sido toda una experiencia
poder compartir con las Hermanas y aprender de ellas" (Laura, CdS'02) |
GRÀCIES
a tots per l'acollida i l'acompanyament als joves durant els Camps de Servei
anteriors (95-96-97) i per l'actual (2002)... d'on han tret tots una experiència
molt positiva. |
| *
Els CAMPS de SERVEI tenen com a finalitat: "Oferir als joves una experiència
de Servei als Pobres, d'apropament al seu món, i donar a conèixer el carisma de St. Vicenç de Paül" En general els joves , en el seu procés de seguiment del Crist, volen comprometre's més i per això el servei als Pobres és molt important. Nosaltres podem oferir-lo. Ells ho valoren MOLT!! Ja que és: |
* Una experiència de SERVEI que els "frapa" * Una experiència de GRUP que els "engresca" * Una experiència de FE que els "toca per dintre" i els anima a seguir el Crist amb més profunditat. |
| "Ya
no puedo cerrar los ojos, ¡ya no! Estos días hemos tratado
con un sector de la Sociedad que hasta ahora tan sólo conocíamos
de palabra, de reportajes televisivos y de poca cosa más... Hace
una semana... ¿Qué sabía yo de prisiones? ¿A
quién conocía yo que hubiese estado encerrado? ¿Quién
me había hablado de Sida teniendo la enfermedad y aceptándola?
¿Qué toxicómano me había reconocido su error
y su desgracia? Ahora algo ha cambiado. He conocido personalmente a este tipo de personas, he hablado con ellas, les he ayudado en lo que he podido aunque sólo sea escuchando. He abierto los ojos, quizá mejor diga, me han abierto los ojos... Este descubrimiento supone acabar con muchas opiniones y prejuicios. Y ésta es la máxima dificultad del Campo de Servicio: Hay que reconstruir todas las ideas que han sido afectadas por el bombardeo de nuevas impresiones. Y no sólo eso, sino que hay que ser luego consecuente con ellas... temo olvidar demasiado rápido la felicidad de estos días llenos de valores como la solidaridad, el amor o la entrega... quiero seguir teniendo presentes a estas personas ya sea espiritualmente en mi cabeza y en mi corazón, ya sea personalmente... comprometiéndome a algún servicio concreto" (Blanca, CdS'97) |
| "Aunque
nada cambie, sólo amar vale la pena. Hay que amarles por lo que son,
no por lo que han vivido. Hay que ayudarles a vivir con la dignidad que
ellas mismas no se han tenido. Todos tenemos algo que aprender y que enseñar.
Eso me habéis ido mostrando en el servicio... Ahora sólo queda
lo que he descubierto estos días.... y es que AMAR ES SERVIR y SERVIR
ES VIVIR. ¡Gracias por todo! A vosotros, a las Hermanas que me han acogido y acompañado en el servicio, y a Dios por haberme dado esta oportunidad" (Lidia, CdS'02) |
| "
Mi vivencia ha sido positiva e impactante, me ha hecho abrir de nuevo los
ojos a una realidad que tenía olvidada, he vuelto a encontrar la
Luz de Cristo en los más necesitados, espero que no se apague y conseguir
"MIRAR MÁS ALLÁ"... De verdad que estos días
me han ayudado a compartir con unos amigos el camino de Cristo. El ayudar
a otras personas más necesitadas te hace sentir mejor contigo mismo
y con los demás" (Xavi, CdS'02) |
| "Tal
vez nos hemos levantado con cierto temor porque de alguna manera sabíamos
que la realidad que íbamos a conocer hoy no nos dejaría indiferentes...
y en verdad ha sido así. De todas formas nos alegramos de que en
estos momentos nos podamos sentir tristes, impotentes e indignados de cómo
funciona nuestra sociedad del "bienestar" porque para nosotros
significa que no nos conformamos con lo que vemos, que sabemos mirar más
allá de las situaciones o del lugar... para ver personas y en cada
persona poder ver a Dios. Después de haber estado "bajo el puente de Can Tunis"... sabemos que lo vivido hoy es una invitación a seguir trabajando siempre al lado de los más desfavorecidos, con nombres y apellidos... Una llamada a no vivir derrotados, sino siempre en ESPERANZA... Esperanza que nos empuja a seguir trabajando por la "utopía" del Reino que nos enseñó Jesús. Agradecemos a las personas con las que hemos compartido estos días en la Barceloneta por enseñarnos "todo"... Por no guardarse nada para ellos y por acompañarnos en estos momentos de aprendizaje... que para nosotros tienen un gran valor de experiencia de vida, que estamos seguros no olvidaremos tan fácilmente y sobre todo porque nos lo han enseñado con el ejemplo de una vida entregada a los Pobres cada día. Gracias también al equipo P.V. y a nuestros compañeros de este "camp de servei" que tanto nos han ayudado y de los que tanto hemos aprendido... Y sobre todo gracias a Dios porque en un día como hoy en el que podía resultar difícil reconocerlo siempre ha estado a nuestro lado... y en especial al lado de los más pobres." (Xavi i Laura, CdS'02 ) |
| Segons
aquestes valoracions dels joves que han experimentat el contacte amb el
SERVEI i el CARISMA de San Vicenç... NO PENSEU QUE, MALGRAT L'ESFORÇ
I LA FEINA QUE SUPOSI, ENCARA VAL LA PENA SEMBRAR? |
Reportatge
fotogràfic |
| navegador
5.5+ |